δημοτικές εκλογές :αναζητείται ο ,ίσιος, δρόμος !

αναζητείται ο, ίσιος, δρόμος !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Στην καταγραφή ενός εκλογικού δεκαλόγου της πορείας προς τις  επόμενες δημοτικές εκλογές, συνεχίζουμε  με το σημερινό αναζητησιακό σημείωμα και αναφερόμαστε  στην απαιτούμενη διαδικασία ,στον δρόμο που θάπρεπε , (κατά την άποψη μας!),να ακολουθηθεί μέχρι την κάλπη του Μαϊου 2014 ( και όχι μόνον!).

Μιλήσαμε για τον αναγκαίο «πλοίαρχο», μιλήσαμε για το αναγκαίο πρόγραμμα, μιλήσαμε για το αναγκαίο «πλήρωμα», μιλήσαμε για την αναγκαία «επανάσταση των καλλίτερων του τόπου μας» και θα μιλήσουμε, σήμερα, για τον «ίσιο» δρόμο που θα οδηγήσει στις εκλογές.

Είναι μια συνηθισμένη,  και καθεστωποιημένη,  πραγματικότητα κάθε φορά που πλησιάζουμε στις, εκάστοτε δημοτικές εκλογές, να αναπτύσσεται μια «ειδική» ειδησεογραφία, να σπέρνεται και να φυτρώνει,  ή να «ξεφυτρώνει», μια  διάχυτη ονοματολογία, να  δραστηριοποιούνται όλα τα κόμματα, να  διαμορφώνονται κινήσεις και ομάδες  ( μέσα στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας αποδεκτές, και θεσμικά ωφέλιμες και χρειαζούμενες),να αναπτύσσεται μια γενικότερη κινητικότητα η οποία «βλέπει» προς την ημέρα των εκλογών.

Προς αποφυγήν οποιασδήποτε παρεξήγησης, επισημαίνουμε πως οι απόψεις μας για την αναγκαιότητα , για την χρησιμότητα, και για την ωφελιμότητα της συμμετοχής των πολιτών ( των περισσοτέρων ,κατά το δυνατόν, πολιτών!), είναι γνωστές ,πολλές φορές δημοσιοποιημένες, και ξεκάθαρα θετικές!

Επομένως ,η οποιαδήποτε κινητικότητα, των πολιτών,  συμμετοχής στα «δημοτικά πράγματα», θεωρούμε ότι αποτελεί μια θετική παράμετρο για τα τοπικά  θέματα, ότι αποτελεί μια ουσιαστική προϋπόθεση αντιμετώπισης των τοπικών προβλημάτων, ότι αποτελεί μια «αναγκαία συνθήκη» για την πορεία προς  «το καλλίτερο αύριο» που είναι το ζητούμενο.

Όμως όπως συμβαίνει για όλα τα πράγματα, όπως συμβαίνει πάντοτε για την μετατροπή σε καρπούς  των πανέμορφων ανθέων των φυτρωμάτων της μάνας γής, όπως συμβαίνει προκειμένου για οποιαδήποτε προσπάθεια που για να τελεσφορήσει πρέπει να ολοκληρωθεί, χρειάζονται προϋποθέσεις ,χρειάζονται όρια, χρειάζονται και οι «ικανές συνθήκες», για να καρπήσουν όλες αυτές οι όμορφες «ανθοφορίες» που αναπτύσσονται .

Συνηθίζεται,( και εδώ είναι ο χρειαζούμενος προβληματισμός και η παρούσα συζήτηση που αναπτύσσεται), προκείμενης μιας  υποψηφιακής προσπάθειας  να τίθενται  να αξιολογούνται  και να προτάσσονται διάφορες επικοινωνιακές απαιτήσεις και προσόντα ή «προσόντα», να αποκλείονται ή να προτιμούνται, ( με διάφορες αιτιολογήσεις ή χωρίς καμιά αιτιολόγηση), κάποια «ονόματα», να «μετρούν»   να υπερθεματίζονται  να σημαιοθετούνται και να δογματίζονται οσεσδήποτε και οποιεσδήποτε νομιζόμενες  παράμετροι, να αυτοφύονται διάφορες πρεπαδικές ( από το «πρέπει») και σωσταδικές (από το «σωστό») θεωρίες, να γίνεται «σαματάς» με δημοσκοπήσεις και  θεσφατικές γνωμοθετήσεις  για το ποιος  μπορεί «να κερδίσει» τις εκλογές» ,για το ποιος μπορεί να κερδίσει ποιόν, να στολίζονται  και να «φουσκώνονται»  «ονόματα» από υποστηρίξεις  τοπικών παραγόντων ,πολιτικών, ομάδων, φορέων, κομμάτων κλπ, κλπ κλπ.

Ολη αυτή η «κοσμοχαλασιά» , όλο αυτό το  σκονοσήκωμα, όλη αυτή  η αλογοαγωνοδρομία,  όλοι αυτοί οι τόνοι μελάνης των γραφομένων , όλες αυτές οι ραδιοφωνικές  και τηλεοπτικές ώρες των λεγομένων, όλη αυτή η σπατάλη φαιάς ουσίας, και όλος αυτός ο θόρυβος των τυμπανοκρουσιών, περιέχουν τα πάντα, εκτός από μια και μοναδική λεπτομέρεια, με την οποία κανείς «δεν ασχολείται» και η οποία έχει καταστριμωχθεί  «στο περιθώριο» της  απαξίωσης και του θαψίματος!

Αυτή η μικρή λεπτομέρεια, όμως, είναι ολόκληρη η ουσία για την οποία (υποτίθεται ότι)  γίνεται όλη ετούτη η πολύμηνη  «συζήτηση»!

Κανείς δεν ασχολείται, κανείς δεν προβληματίζεται, κανείς δεν αναρωτιέται, κανείς δεν στέκεται να «σκεφθεί», κανείς δεν  ενδιαφέρεται, επί του «για ποιο σκοπό» γίνεται αυτή η «φασαρία».

Οι εκλογές δεν γίνονται για «να τις κερδίσει» ο οποιοσδήποτε (φυσικό πρόσωπο), ή οι οποιοδήποτε ( ομάδα, συνεργαζόμενοι κλπ), ή το οποιοδήποτε ( κόμμα κλπ), αλλά γίνονται για να αποκτήσει  (την καλλίτερη δυνατή) διοίκηση ο δήμος, γίνονται για να προκύψουν οι οπτιμότερες συνθήκες επίλυσης των τοπικών προβλημάτων, γίνονται για να  βρεθούν «οι καλλίτεροι» οι οποίοι θα συναποτελέσουν «την αναγκαία και ικανή συνθήκη» για το επιζητούμενο «καλλίτερο αύριο» του τόπου μας!

Αυτή η αλήθεια, ετούτη η αδήριτη ανάγκη, κατά την προεκλογική διαδικασία ελάχιστα έως καθόλου απασχολεί  όλους τους εμπλεκόμενους!

Ισως, αυτή να είναι και η ουσιαστική, (η κυριότερη, κατά την άποψη μας!),  αιτία, της οποίας φυσιολογική συνέπεια αποτελεί η ταλαιπωριακή και ελλειμματική  καθημερινότητα που βιώνουν όλοι οι πολίτες την ακολουθούσα «τετραετία», και μάλλον  είναι ετούτη η «συνήθεια»  η γενεσιουργός παράλειψη μας όλων των ακολουθούντων «δεινών» του τόπου μας!

Κοντολογίς , παρατηρούμε κάθε προεκλογική περίοδο όλων η «προσοχή» να  ελκύεται και να στρέφεται προς την «λάμψη»  φιρμάτων «χρωμάτων και αρωμάτων», παρατηρούμε να «φουσκώνονται μπαλόνια» πολύχρωμα και μεγενθυσμένα που να ξαμολιούνται στην προεκλογική ατμόσφαιρα, παρατηρούμε να επικρατεί το «τι τραβά» το τι «εντυπωσιάζει» ( σε «ονόματα» και «δ/νσεις») και γενικότερα το τι είναι «ψηφοσυλλεκτικό», και έτσι όλοι  απορροφημένοι κοιτάζουμε «στον ουρανό» όπου «πετούν» όλα ετούτα τα «συνηθισμένα» , και κανείς μας ( ή έστω ελάχιστοι!) δεν κοιτάζουμε ποιο δρόμο περπατούμε, ποια πορεία ακολουθούμε, ποιο στόχο ψάχνουμε, σε ποια κατεύθυνση καθοδηγούμαστε!

Ετσι «περιπλανιόμαστε» , «φανατιζόμαστε», χειροκροτούμε,  επικοινωνιακά «υπνωτιζόμαστε» και καθοδηγούμαστε, και τελικά «ψηφίζουμε» χωρίς να μπορούμε να απαντήσουμε ,με πειστικά επιχειρήματα, γιατί ψηφίσαμε ο,τι ψηφίσαμε!

Διανύουμε μια δύσκολη οικονομικοκοινωνική περίοδο, για την οποία και ένεκα της οποίας, πολλοί από μας, ( σχεδόν … όλοι μας!),  «ψέλνουμε» τους πολιτικούς (κάθε βαθμίδας!) για τα χάλια όπου καταλήξαμε. Όμως ελάχιστοι από εμάς τους «ψάλτες» αναλογισθήκαμε το ποσοστό της δικής μας «ευθύνης», το μέγεθος της δικής μας «συμμετοχής» σε ετούτη τη «δημιουργία»!

Δεν πέρασαν πολλές τετραετίες από την εποχή που ( σε κάποια άλλη πόλη)  κάποιοι πολιτικοί  εκόμπαζαν ( σχετικά με τις τότε δημοτικές εκλογές) δηλώνοντας και προεξοφλώντας, ότι το κόμμα τους «και ένα γάϊδαρο να κατεβάσει, θα τον εκλέξει δήμαρχο!»). Τόσο πλειοψηφική  «δεμένη» εκλογική πελατεία θεωρούσαν πώς είχαν ( και ,δυστυχώς, τα γεγονότα τους  επιβεβαίωναν) και την είχαν, για να εκλέγουν δήμαρχο όποιον εκείνοι προεπέλεγαν!

Όμως μπορεί αυτές οι εποχές να «πέρασαν» και σήμερα εκείνα τα κόμματα που «μεσουρανούσαν»  ( και έλεγαν αυτά που έλεγαν ,και πετύχαιναν αυτά που πετύχαιναν),να «μαράθηκαν» , όμως εκείνες οι «συνήθειες» δεν «πέθαναν» ποτέ!

Αυτό εύκολα θα το αντιληφθεί και θα το επιβεβαιώσει κανείς, παρακολουθώντας ( σε κάθε προεκλογική περίοδο) την σχετική ειδησεογραφία, η οποία «δεν ασχολείται» με το ποιός , ή ποιοι, «κάνουν» για αυτό που είναι υπο εκλογήν, ( δηλ για δημοτική αρχή ενός τόπου), αλλά περιορίζεται ,μόνον, στο ποιος ή ποιοι στηρίζουν ποιόν και πέραν τούτου «σκότος βαθύ» (και αδιάφορον!).

Δεν κατηγορούμε κανένα για τίποτε ,(άλλωστε σαν απλός πολίτης εκθέτουμε τις απόψεις μας, και δεν θεωρούμε πώς έχουμε το «ανάστημα» να κρίνουμε κανένα!), όμως όλοι οφείλουμε « να μιλούμε» αυτά που πιστεύουμε σαν αιτίες των προβλημάτων μας, όλοι έχουμε το δικαίωμα ,(και την υποχρέωση θα προσθέταμε!), να διαλεγόμαστε υπεύθυνα και «φανερά» , όλοι έχουμε την ευθύνη της δημόσιας συζήτησης  και αλληλοενημέρωσης, ώστε μέσα από αυτόν τον ειλικρινή διάλογο να διαμορφώσουμε τις οπτιμότερες συνθήκες για την πορεία του τόπου μας.

Εχουμε και άλλες φορές επισημάνει την αδήριτη πραγματικότητα, πως ετούτος ο δήμος είναι ο δικός μας δήμος, με όσα εμπεριέχει αυτή η αναμφισβήτητη  αλήθεια.

Επιπρόσθετα έχουμε «υπενθυμίσει» πολλές φορές την άλλη  αναμφισβήτητη αλήθεια, ότι αυτόν τον τόπο τον κληρονομήσαμε από τους γονείς μας και τον δανεισθήκαμε από τα παιδιά μας. Οφείλουμε λοιπόν να δείξουμε ιδιαίτερη διαχειριστική ευαισθησία και λόγω οφειλόμενου σεβασμού προς τους δικαιοπαρόχους μας αλλά και λόγω τεράστιας  ευθύνης έναντι της εμπιστοσύνης των παιδιών μας.

Θα τολμήσουμε να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα, και θα πούμε ,ότι οποτεδήποτε μπορεί να γίνει «μια νέα αρχή», μια ΑΛΛΑΓΗ στην μέχρι τότε λειτουργική μας,  μια «επανάσταση» απέναντι στην «κατοχή» που  έχει «επιβληθεί » στην ψήφο μας, μια αναθεώρηση της εκλογικής «κοσμοθεωρίας » μας.

Ευτυχώς ο τόπος μας έχει «υγιείς δυνάμεις» που είναι αναγκαίες και ικανές να «σύρουν» το «κάρο» των τοπικών προβλημάτων μας. Το πρόβλημα είναι στο πώς αυτές οι άξιες και απαραίτητες δυνατότητες θα βγούν από «το ντουλάπι» της  αδιαφορίας μας, θα τεθούν «στο τραπέζι» της, ανεπιρρέαστης, αξιολόγησης μας, θα πεισθούν ,ότι  υπάρχει «οξυγόνο» για να «αναπνεύσουν» και  «ήλιος» για να μπορέσουν να «ανθίσουν»!

Και ,για να μην παρεξηγηθούν οι απόψεις μας, οφείλουμε να διευκρινίσουμε, ότι υγιείς δυνάμεις  υπάρχουν και στην «ενεργό υπηρεσία», όμως για διάφορους λόγους και αιτίες έχουν «ενταχθεί» στο σημερινό «καθεστώς» και χρειάζονται  ένα  κατάλληλο «καιρό» ,( αυτής της προτεινόμενης ΑΛΛΑΓΗΣ!), για να ανθίσουν και να καρπήσουν «κατά πως πρέπει, και μπορούν»).

Η οποιαδήποτε ζητούμενη ΑΛΛΑΓΗ, δεν έρχεται «μόνη» της, ούτε προκύπτει από παρθενογένεση.  Είναι μια ουσιαστική αλλαγή ακολουθούμενου δρόμου, είναι μια φωτεινή  διαδρομή που χριστουγεννοφωτίζεται από το άστρο της  ορθογνωσίας μας, και της αναζήτησης μας  προς τον ποθούμενο Μεσία της τοπικής μας ευτυχίας.

Εχουμε πεί πολλές φορές, και δεν θα κουραστούμε να το «φωνάζουμε» ,ότι «αυτός ο τόπος είναι ευλογημένος, και δεν δικαιούται να έχει προβλήματα»! Γιατί όμως «πνίγεται» σε προβλήματα , γιατί μας «στεναχωρεί» η καθημερινότητα μας, γιατί  στέρεψε η πηγή της αισιοδοξίας  του, γιατί  θάμπωσε  το φως της ελπίδας του, γιατί  χαμήλωσε  ο δείκτης της τοπικής ευτυχίας του ;

Όλα ετούτα τα «γιατί» έχουν την απάντηση τους! Διότι  πελαγοδρομούμε στον «λαβύρινθο» της  χθεσινής και της σημερινής λειτουργικής μας  και δεν μπορέσαμε να αναζητήσουμε και να βρούμε , ώστε να τον  ακουλουθήσουμε, τον ίσιο δρόμο της σιγουριάς προς «το μέλλον» του τόπου μας.

Σήμερα «ασχολούμαστε» επί μήνες με την υποψηφιολογία, αλλά την «βλέπουμε» μονόπλευρα, δηλ ποιοι είπαν τι, ποιοι ξεκινούν τι, ποιοι στηρίζουν τι, ποιοι  κατακρίνουν ποιους, πόσες ομάδες στηρίζουν ποιόν, τι λένε τα κομματικά όργανα και ποιους στηρίζουν, ποια ονόματα λέει ποιος, κλπ κλπ και «κλεινόμαστε» σε μια στείρα εσωστρέφεια, η οποία το μόνο που «καταφέρνει» είναι να αφήσει κάποιους «ελεύθερους» να εδραιώσουν την δική τους, προσωπική, « προσπάθεια».

Δεν θα θέλαμε  να προβληματισθούμε ούτε να «τριφτούμε» σε απόψεις που ισχυρίζονται ,πως όλη αυτή η «σκονογονία» έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό, δηλ να υπάρχουν κάποιοι στο «γήπεδο» μόνοι τους  να «παίζουν» και   «ήσυχοι»  να κινηθούν  και να «κλείσουν» ονόματα και δυνατότητες ψηφοσυλλεκτικές. Πάντως δεν μπορούμε να αποφύγουμε την επισήμανση, ότι  αφ ενός μεν ο χρόνος που τρέχει «ανεκμετάλλευτος» ,και αφ ετέρου  η «ιστορία» από το παρελθόν, αν αξιολογηθούν, θα μας καταλήξουν σε κάποιες σχετικές εκτιμήσεις και σκέψεις!

Εμείς θεωρούμε, ότι θάπρεπε ,εγκαίρως, να υπάρχει ένας δημόσιος διάλογος, που θα είχε σαν αφετηρία του την εκδήλωση των οποιωνδήποτε υποψηφιοτήτων, ( όλοι έχουν ίδια τέτοια ( ίσια όμως) δικαιώματα ,και υποχρεώσεις!),θα συνεχιζόταν από μια   τακτική δημόσια συζήτηση ( στα ΜΜΕ) με τις απόψεις τους για τα διάφορα τοπικά θέματα ( σε συγκεκριμένο ,κάθε φορά θεματολόγιο που θα ορίζουν οι πολίτες), και από την  συμμετοχή τους σε δημοκρατικές δημόσιες  αντιπαραθέσεις, όπου με επιχειρήματα θα γίνεται μια ώριμη κριτική των πολιτικών θέσεων κλπ όλων αυτών των υποψηφιοτήτων κλπ, ώστε οι πολίτες να διαμορφώσουν σαφή άποψη για την κάθε υποψηφιότητα, και οι υποψήφιοι να δεσμευτούν με αυτές τις δημόσιες θέσεις τους, ώστε  όλοι  ( καθένας από την πλευρά του) να λειτουργήσουν υπεύθυνα και δεοντολογικά1

Ούτε τα «ωραία λόγια» να έχουν κύρια αξιολόγηση και «απόδοση», ούτε  οι λαϊκισμοί να έχουν  την ύψιστη σημασία που μέχρι σήμερα απόκτησαν,  ούτε οι «ξύλινες» κουβέντες να μπορούν να σταθούν , ούτε  οι γραβάτες και τα κουστούμια της σινιεειδούς εμφάνισης να  ιεραρχούνται, ούτε να φορτώνονται με άλλων βάρη άλλοι και, παράλληλα, να φωτοσοπκαλλοπίζονται και να «εξαγνίζονται» από φορτία όσοι τα έχουν! Και ,κυριότατα, να μην «ευδοκιμούν» οι φουσκωτικοί μονόλογοι του αυτολιβανισμού τους από κάποιους!

 Χρειάζεται ετούτος «ο ίσιος δρόμος», που θα αναδείξει τις καλλίτερες δυνάμεις του τόπου, που θα οδηγήσει σιγουρότατα στην αναγκαία για τον τόπο μας, καλλίτερη αυριανή ηγεσία του.

Ας αναζητήσουμε λοιπόν ετούτο τον «ίσιο δρόμο» , που τόσο χρειαζόμαστε για μας για τα παιδιά μας, για τον δήμο μας!

2-1-2014    nikninos@gmail.com   nikosninos.blogspot.com  www.dimotiki-kinisi.gr

[ δημοσιεύθηκε στην «κρητική επιθεώρηση» της 8-1-2014 ]